W Strzelinie odbyło się spotkanie myśliwych, które pokazało, czym różni się łowiectwo polskie od szwedzkiego.
W spotkaniu uczestniczyło około 30 myśliwych z trzech kół działających w powiecie strzelińskim: „Dzik”, „Bażant” i „Rogacz”. Obecni byli nie tylko prezesi i władze wspomnianych kół, ale także pozostali członkowie. Na uczestników czekał szwedzki stół z poczęstunkiem.
Spotkanie otworzył Jan Andryszczak z Koła Łowieckiego „Dzik”. Jak podkreślił, wydarzenie nie wzięło się z potrzeby „zrobienia imprezy”, ale z relacji budowanej latami. Zaczęło się dziewięć lat temu od wspólnego polowania dewizowego i znajomości z Danielem Hargby. Z czasem do Daniela dołączył jego szwedzki kolega Alexander Jornland i od lat razem odwiedzają Polskę, uczestnicząc w polowaniach.
Jan Andryszczak zwrócił uwagę na coś, co w łowiectwie często bywa najważniejsze, choć rzadko się o tym mówi: czasem poluje się razem, a i tak brakuje chwili, żeby spokojnie porozmawiać. Dlatego pomysł był prosty: zrobić wieczór pod roboczym tytułem „Jak się poluje w Szwecji?” i oddać głos komuś, kto zna oba systemy od środka.
Tym kimś był Daniel Hargby – Szwed z polskim obywatelstwem, członek PZŁ, mówiący po polsku z wyczuwalnym zagranicznym akcentem, ale na tyle komunikatywnie i barwnie, że sala słuchała go jak dobrej opowieści przy ognisku.
Spotkanie rozpoczął Jan Andryszczak (z lewej). Obok Daniel Hargby, który opowiadał o łowiectwie w Szwecji Łosie, wilki i niedźwiedzie
Daniel zaczął swoją prezentację od osobistego wspomnienia: pierwszego polowania w Polsce, w kole „Dzik”, kiedy polował ze swoim psem Vigo. Wątek psów wracał zresztą co chwilę, bo zarówno Daniel, jak i Alexander polują z psami rasy, która dla wielu brzmiała jak miły paradoks: gończym polskim. Dla gospodarzy to był powód do dumy, a dla gości – naturalny wybór, bo w Skandynawii kultura pracy z psem jest bardzo silna.
W Szwecji – jak opowiadał Daniel – model polowania wygląda inaczej niż u nas. W jego kole łowieckim (około 50 członków) poluje się na dużym obszarze, a polowanie na łosie jest wydarzeniem samym w sobie: zbiera się ekipa i przez tydzień prowadzi intensywne łowy. Ich teren to około 7 tysięcy hektarów, a plan odstrzału w skali sezonu wynosi mniej więcej 20 łosi – w tym klępy, byki i cielęta.
Cały artykuł zamieściliśmy w 4 (1289) wydaniu papierowym Słowa Regionu.
Dodając komentarz przestrzegaj norm dyskusji i niezależnie od wyrażanych poglądów nie zamieszczaj obraźliwych wpisów. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, kliknij